Vrouw in de bouw

Schilderen met power en passie

Kelly Schuller (37) schildert al van haar zestiende. Ze leerde de stiel in Nederland waar ze ingezet werd in het spuiten van binnenvaartschepen. In 2015 verhuisde Kelly naar België waar ze aan de slag ging bij Schilderwerken Venneman uit Opwijk. “Ik heb me gespecialiseerd in het aanbrengen van Mortex. Dankzij mijn baas mag ik daarin groeien.”

Hoe ik in het vak ben terechtgekomen? Ik wou eigenlijk graag houtbewerking doen maar toen bleek dat ik allergisch ben aan colofonium, een bepaald hars dat in hout zit. Ik ging naar een technische school in Nederland waar je meerdere vakken kon volgen. Schilderen was één van de andere mogelijkheden waarin ik mijn creativiteit kwijt kon, zo heb ik een opleiding schilderen gevolgd.

Kelly Schuller

Tradities en lange nachten op de werf

Kelly werkte in Nederland in de maritieme betimmering. Dit is alles van afwerking aan het interieur van de binnenvaartschepen. “Het bedrijf waar ik werkte is een groot houtbewerkingsbedrijf met een kleine spuiterij eraan vast om een totaalpakket aan te bieden. Ik stond in de spuiterij waar alles terecht kwam dat gespoten of geschilderd moest worden. De nieuwe binnenvaartschepen worden gedoopt. Dat zou volgens de traditie geluk brengen. Het gebeurde soms dat schepen om drie uur ’s nachts gedoopt werden om meteen daarna opnieuw uit te varen en te laden. Deze binnenvaartschepen zijn letterlijk de huizen waarin zij leven, het is hun broodwinning. Daarom moest ik soms tot ‘s nachts doorwerken zodat de boten op tijd konden uitvaren.”

Kelly kleurt buiten de lijnen

In 2015 verhuisde Kelly naar België voor de liefde. Haar man en familie hadden een bedrijf in bouwmaterialen daarom was het gemakkelijker dat ze naar België verhuisde. Zo ging Kelly op zoek naar een nieuwe werkgever en kwam terecht bij Schilderwerken Venneman uit Opwijk. “Ik heb eerst twee jaar in een kledingwinkel gewerkt uit pure ellende omdat ik geen schildersbedrijf vond. Het solliciteren verliep heel moeilijk omdat ik een vrouw ben. Ook in Nederland was het niet gemakkelijk om een bedrijf te vinden, zelfs niet voor een stageplek om het vak te leren. Ik ben bij Schilderwerken Venneman terecht gekomen toen het bedrijf nog klein was. Het was een klein atelier, letterlijk een garagebox groot. We werkten in het begin met vijf man en hadden twee camionetten. Ik heb het bedrijf zien groeien. Op een gegeven moment zijn de technieken erbij gekomen en werden de werven groter. Muren schilderen begon me wat te vervelen en zo mocht ik me creatief uitleven in de nieuwe technieken. Ik heb me gespecialiseerd in het aanbrengen van mortex. Dankzij mijn baas mag ik daarin groeien.”

Bij Schilderwerken Venneman werken intussen 22 mensen, zonder de onderaannemers meegerekend. Kelly is de enige vrouw in het schilderteam en binnenkort werkt ze er tien jaar.

“Het is soms lastig omdat je jezelf moet bewijzen. Soms vragen collega’s mijn advies maar het gebeurt ook dat ze mij straal voorbijlopen. Ik ben in Nederland opgeleid en ik kan mijn vrouwtje staan, in België valt het eigenlijk wel mee. In Nederland zijn mensen meer recht voor de raap. Ik heb moeten inbinden en me aanpassen. Ik denk meer na voor ik iets zeg. Intussen ben ik al lang in België en ben ik eraan gewend.”

Vakmanschap in elke laag

Kelly is aan het werk op een grote bouwwerf in Brussegem. De architecten hebben voor een afwerking met mooie materialen en technieken gekozen. Kelly heeft de douche in één van de badkamers afgewerkt met Mortex in twee kleuren. “De inloopdouche kreeg een wat gewaagde kleur. Op de muren is grotendeels Puntofino aangebracht en op de plafonds Beau. Beide verven hebben een korrelige textuur. Heel wat kasten zijn afgewerkt met een Calco techniek, een techniek op basis van kalkpoeder en bindpasta. Ik hou wel van een uitdaging waarbij ik moet nadenken, mijn hersenen moet gebruiken”.

Krachtig, kundig en content

“Ik ben nog altijd blij met de keuze die ik destijds gemaakt heb. Ik zou niet weten wat ik anders zou doen. Ik moet bezig kunnen zijn. Liefst wil ik in de bouwsector blijven. We schilderen huizen zowel binnen als buiten en plaatsen speciale technieken. Mijn mannelijke collega’s staan klaar om mij te helpen maar meestal zeg ik: ik kan dat, laat mij maar doen. Sommige dingen zijn echt wel zwaar zoals de stofzuigers waarmee we werken. Aan het gewicht van de potten verf wen je wel. Ik hoef niet te gaan sporten of te fitnessen. Het schilderen geeft me veel voldoening, anders zou ik dit niet blijven doen. Het is belangrijk dat je dit werk graag doet.”

Je moet doorzetten en niet opgeven. Ik wou dit doen en ik ben ervoor gegaan. Ik heb moeten vechten om mij te bewijzen, om schilder te worden.

Kelly Schuller

Met lef, ladder en liefde voor het vak

“Tijdens mijn opleiding heb ik veel meiden zien komen en gaan. Ze zijn gestopt omdat ze het werk te vies vonden, te vroeg moesten beginnen.
Niet iedereen is gemaakt om dergelijke grote projecten te doen. Ik heb alles van mannen geleerd. Ik zie mannen die heel secuur kunnen werken, die proper werken en goed communiceren, die kortom een hart voor de zaak hebben. De oude garde reageert anders dan de jongere generatie als ze een vrouw op de werf zien. Als ik in mijn eentje aankom met een grote camionette, gewapend met ladder en materiaal, trekken ze soms grote ogen, maar aan het eind van de rit zijn ze aangenaam verrast. Ze dachten dat ik enkel kwam afplakken. Kom maar op, ik bewijs me wel denk ik dan. Aan de ene kant is het lastig om je telkens te moeten bewijzen en aan de andere kant vind ik dat er nog te weinig vrouwen zijn. Het zou helpen dus durf, kom erbij. Dit werk is niet alleen voor mannen, absoluut niet.”