Vrouw in de bouw

Graafmachine, grafisch oog en grote dromen

Van jongs af aan en zo gauw ze de kans zag, glipte Jade Vanstallen (23) in de vrachtwagen of graafmachine van haar vader. Het was altijd haar droom om in het bedrijf van haar ouders te stappen. Jade stond al vroeg te popelen om aan de slag te kunnen gaan in het bedrijf van haar ouders. Na de secundaire opleiding interieurarchitectuur volgde ze een jaar grafische vorming. “Ik heb altijd geweten dat ik dit beroep wou doen. Op mijn 17e beginnen werken, vond ik iets te vroeg. Daarom heb ik nog een extra jaar gevolgd.  Ik ben heel erg geïnteresseerd in het creatieve en in het grafische.” 

De kracht van de graafmachine

Toen Jade 19 werd leerde ze met de vrachtwagen rijden en twee jaar later behaalde ze het CE-rijbewijs voor het rijden met oplegger.  Aan de oprit staat een vrachtwagen met haar naam in sierlijke letters op de cabine. “Ik ben opgegroeid met de graafmachine. Als de graafmachine klaar staat, ben ik de eerste die erin zit. Nog steeds eigenlijk omdat ik dat zo graag doe.” Wat is er zo tof aan is? De kracht, denk ik. Je kunt zoveel verzetten met een machine wat niet lukt met de handen. Je zit ook op een hoogte, wat een veilig gevoel geeft.”

Het totaalplaatje

Het familiebedrijf Hobéco uit Lier realiseert totaalprojecten gaande van de aanleg van zwembad of zwemvijver tot terras, poolhouse, oprit en tuinaanleg. We ontmoeten Jade op een koude winterdag bij het graven van een zwembad. Haar hond is al even enthousiast en volgt haar overal. Zijn vaste plekje heeft hij naast haar in de graafmachine. 

Jade wordt ingezet in elke fase. “Op het kantoor werk ik mee aan de ontwerpen en de voorbereidingen. Na het opmeten maak ik het tuinplan met de computer. Op de werf werk ik met de machines of met de hand, van het uitgraven tot en met de afwerking zoals het leggen van klinkers. We doen alles van tuinaanleg, oprit, terrassen en houten constructies zoals poolhouses. We leggen de grasmatten en voor de overige beplanting doen we een beroep op onderaannemers. Meestal worden onze eigen ontwerpen uitgevoerd tenzij de klant zelf een ontwerp heeft, dat kan ook. Vaak moet het ontwerp nog wat aangepast worden aan hun wensen. Mensen geven meer geld uit aan hun tuin en Corona was een kantelpunt daarvoor. Zo gingen ze niet op vakantie en kozen ze voor een zwembad in de tuin. Het is leuk om te zien hoe de tuin een volledige metamorfose ondergaat. Het is fijn om hun dromen waar te maken.”

Bewijzen is niet nodig, maar ik doe het toch

Haar lange haren zitten verstopt in een wollen muts. Vrolijk beent ze over de dikke klodden modder, klimt in de graafmachine en voert gezwind de aarde af. “Het is sowieso fysiek zwaar werk maar dat stoort mij niet. Tegen de koude kan je je wapenen en je ernaar kleden. Zeker in het begin moest ik mij bewijzen tegenover andere vrachtwagenchauffeurs. Soms zie je aan hun reactie dat het precies niet klopt in hun hoofd. Ik weet wat ik doe, denk ik dan. Ik kan best goed overweg met machines. Je kan toch ook andere dingen doen, hoor ik soms. Als je dit werk niet met je hart doet, dan hou je dit niet vol. Het cliché leeft nog steeds dat een vrouw in de bouw een manwijf is. Niets is minder waar. Als jonge vrouw in de bouw krijg ik soms rare blikken. Ik probeer mij daarboven te stellen en het me niet aan te trekken. Dat lukt me goed omdat ik mijn job zo graag doe. Ieder zijn ding, denk ik dan. Ik doe me niet voor als meisje-meisje zodat de mannen het zware werk uit mijn handen nemen. Dat gebeurt niet, daarvoor ben ik te trots. Als zij dat kunnen dan moet ik dat ook kunnen.”

Eigenlijk doe ik alles graag, ik hou van de afwisseling. Het is niet altijd evident, zeker als het superhard regent of als het koud is. Het geeft me telkens veel voldoening wanneer het eindresultaat er is.” 

Jade Vanstallen

Van dochter tot werkmaat

Toen Jade besloot om in het bedrijf van haar ouders te werken, keken die helemaal niet raar op want ze hadden het zien aankomen. “Christophe alias ‘Stoffel’ werkt intussen dertien jaar bij ons. Hij heeft nooit anders geweten. Op elk vrij moment zorgde ik ervoor erbij te zijn op de werf. Het is altijd mijn droom geweest om mijn papa op te volgen en daar werk ik aan.

Mijn mama doet vooral het papierwerk zoals offertes en facturen maken. Voor onze geboorte en toen het bedrijf iets kleiner was, ging zij mee naar de werf. Mijn oudste broer werkt sinds een half jaar mee in het bedrijf en mijn jongste broer zit nog op school. Een goed team is alles”, stelt Jade. “Ondertussen werken we met tien à vijftien mensen. We zien elkaar vaak, zeven dagen op zeven, en komen echt goed overeen. Dat vind ik belangrijk. Ik ben erin gerold omdat ik de dochter van ben. Het team kent me al zodanig lang.”

Toen al zeker, nu nog zekerder

Ofwel ging ik verder studeren voor interieurarchitect, maar dat zouden nog eens vier extra jaren zijn, ofwel werken. Ik ben afgestudeerd in de coronaperiode. Als student was er toen niks te beleven. Dat heeft mijn keuze allicht versneld. Intussen werk ik hier vier jaar. Voordien heb ik vakantiewerk gedaan in het bedrijf maar nu is het voor serieus. In het begin was het wat aftasten. Je hebt andere ideeën maar hier en daar kon ik mijn eigen inbreng doen, dat is nooit een issue geweest.”

Ze is nog jong maar Jade is rotsvast overtuigd van haar keuze. “Met wat ik nu weet zou ik niet meer willen veranderen. Het is zoals mijn vader zegt: als jouw hobby jouw werk is, werk je eigenlijk niet één dag in uw leven. Ik ben heel content met mijn keuze en zie mezelf niet snel iets anders doen want dit was altijd het doel.”