Mieke legt haar eigen pad in parket

Waar hout krult, groeit passie

Als kind kreeg ze de liefde voor hout mee van haar vader die zelfstandig schrijnwerker was. Van jongs af aan was Mieke geïnteresseerd en toen ze twaalf was ging ze vaak mee naar de werf. Het was daar dat het zaadje – het houtkrulletje – gepland werd. Intussen werkt Mieke 20 jaar in de bouw als schrijnwerker. Haar omgeving keek niet raar op toen ze in het derde middelbaar de omslag maakte van Latijnse naar een technische richting houtbewerking. “Ik ging naar een school waar ik niemand kende en kwam als enige meisje tussen allemaal jongens terecht. Dat was een grote stap voor mij.” Mieke leerde er haar man kennen, één uit de zeshonderd jongens. “Intussen zijn we 22 jaar verder. Mijn man lacht dat hij twee vrouwen heeft: één in de week en één in het weekend. In het weekend loop ik uiteraard niet rond in werkkleren en veiligheidsschoenen.”

Ik heb de liefde voor hout met de paplepel binnengekregen. Mijn man is zelfstandig schrijnwerker geworden en ik zit ook mee in zijn zaak zodat ik af en toe kan helpen als de nood er is, vooral bij grotere projecten en bij de levering.” Mieke plaatst parket, laminaat en klikvinyl. Klikvinyl is er tien jaar geleden bijgekomen, voordien bestond enkel parket en laminaat. “Bestaande oude parketvloeren opschuren geeft veel voldoening. Het is niet het liefste wat ik doe, maar als je het resultaat ziet, ben ik fier op mijn werk.”

Precisiewerk op maat

Mieke is aan het werk in een particuliere villa. De nieuwe keuken is geplaatst en de keukenkasten zijn afgeplakt met een beschermende blauwe plastic. Voor de rest zijn de verschillende ruimtes volledig leeg als een wit canvas. “Het is fijn om te kunnen starten met een volledige, open ruimte. Zo kan ik de planken doorleggen en achteraf aanpassen. De planken lopen ook door op de trap naar de bovenverdieping. De hoeken zijn besteld en worden op maat gezaagd. De trap is een precisiewerk, maar niets wat we nog niet gedaan hebben. Regelmatig vragen klanten opnieuw naar mij en dat vind ik tof”, stelt Mieke.

“Mijn vaste collega en ik leggen voornamelijk parket. Hij werkt deeltijds en gaat bijna met pensioen. We zien elkaar jammer genoeg niet zo veel meer. Ik zit er niet mee in om af en toe enkele dagen alleen te werken. We hebben in het bedrijf ook schilders en mensen die vinyl en tapijt leggen. Als ik in de bouw vrouwen tegenkom zijn het schilders, geen schrijnwerkers. Ik ben de enige vrouw onder de plaatsers bij HV Interieur. Ik zit daar goed tussen de mannen,” lacht Mieke.

Van buitenbeentje tot voorbeeld

Mieke ondervond nooit problemen als enige vrouw. Dat was wel anders toen ze nog een opleiding volgde. “Op school was het veel moeilijker en werd ik niet gemakkelijk aanvaard. Ik ging naar een vakschool waar ik één van de zes meisjes was tegenover zeshonderd jongens. Dan ben je echt wel een buitenbeentje.” Ook een stageplaats vinden, liep niet van een leien dakje. Intussen merkt Mieke, tegenover twintig jaar geleden, dat één en ander gunstig geëvolueerd is.

Toen ik begon, als jong meisje, waren mensen soms verrast. Vooral oudere dames lieten zich wel eens vallen dat ze dit werk ook graag hadden gedaan, maar in hun tijd mocht dat niet. Dat is eigenlijk wel jammer. “Vrouwen kunnen net zo goed deze jobs doen. Het werk is zwaar maar dat is het ook voor mannen. Het werk is belastend voor rug en knieën. We zitten de hele dag op onze knieën maar ik heb altijd beschermers aan. Ik heb nooit problemen gehad met mijn knieën, ik denk dat ik gewoon heel goeie knieën heb.”   

De appel en de boom

“Ik zou niks anders willen doen, dat weet ik wel zeker. Ik ben ervoor gegaan en heb nog geen moment spijt gehad. Ik vind het belangrijk dat je je passie kan volgen en het is een zegen dat ik dit al zo vroeg wist. Mijn zussen hebben nooit geweten wat ze eigenlijk wilden doen. Ik merk dat ik met veel meer passie in mijn job sta dan zij.” 

De appel valt niet ver van de boom want onbewust geven Mieke en haar man hun passie voor hout door aan hun kinderen. “We hebben een tweeling van negen jaar, twee meisjes. Zij zeggen ook: wij willen doen wat mama en papa doen. We hebben een tuinhuis gezet, geen bouwpakket hoor. We kochten balken die we vervolgens verzaagden en schaafden. Toen ik laminaat op onze zolder aan het leggen was, kwam mijn dochter spontaan helpen.”

www.hv.be